MAGIA UKRYTA W DETALACH. JAK PRZEKSZTAŁCIĆ NISZOWĄ PASJĘ W MIĘDZYNARODOWY SUKCES?
Często wielkie rzeczy rodzą się w ciszy, z dala od blasku fleszy, z czystej miłości do detalu. Jak to możliwe, że niszowe rzemiosło, tworzone ręcznie w małej pracowni, nagle trafia na ekrany milionów ludzi na całym świecie i zdobywa najważniejsze nagrody branżowe dla Apple? Mój dzisiejszy rozmówca – Daniel Byrne – zdradza kulisy swojej niezwykłej pracy artysty lalkarza. Przeczytajcie inspirującą opowieść o tym, jak ogromna precyzja, zgrany zespół i niezłomność pozwalają przekształcić niszową pasję w międzynarodowy sukces. Ta rozmowa to prawdziwa magia – z pewnością zainspiruje Was do działania!
Passion Piece: Czy mógłbyś powiedzieć moim czytelnikom kilka słów o sobie?
Daniel: Nazywam się Daniel Byrne, jestem właścicielem i dyrektorem kreatywnym Puppets Magic Studio. Projektujemy i tworzymy na specjalne zamówienie lalki, stwory oraz kostiumy dla branży rozrywkowej. Wszystkie egzemplarze są wykonywane ręcznie w naszym studiu i pojawiły się w wielu rozmaitych produkcjach telewizyjnych, filmowych oraz teatralnych. Nasza praca łączy tradycyjne rzemiosło z innowacyjnym designem, dzięki czemu powołujemy do życia postacie, które naprawdę ożywają na ekranie i na scenie.
Passion Piece: Jesteś prężnie działającym twórcą i odnoszącym sukcesy założycielem Puppets Magic Studio. Wybrałeś wyjątkową niszę, by wykorzystać wcześniej zdobyte umiejętności. Co było tym pierwszym impulsem, który sprawił, że zapragnąłeś połączyć rzeźbę z performansem?
Daniel: Sztuka lalkarska fascynowała mnie od dziecka. Jest coś magicznego w obserwowaniu nieożywionych przedmiotów, które ożywają dzięki ruchowi i grze aktorskiej. Z wykształcenia jestem artystą – studiowałem tradycyjne dziedziny sztuki, takie jak rzeźba i malarstwo, jak również bardziej konceptualne praktyki, np. instalacje artystyczne. Choć uwielbiałem to kreatywne środowisko, to lalkarstwo zawsze ekscytowało mnie najbardziej. Lalka jest w zasadzie ruchomą rzeźbą, więc połączenie mojego wykształcenia rzeźbiarskiego z performansem było dla mnie naturalnym kierunkiem rozwoju. Pozwoliło mi to połączyć pasję do rękodzieła z opowiadaniem historii i iluzją, jaką tworzy lalkarstwo.
Passion Piece: Twoje studio mieści się w historycznym budynku starej fabryki w Londynie. Jak ta przestrzeń i twórcza energia miasta wpływają na Twoją codzienną pracę?
Daniel: Londyn jest nieskończonym źródłem kreatywnych inspiracji. Tutejsze teatry, muzea, przemysł filmowy, architektura oraz różnorodne społeczności twórców – to wszystko wpływa na naszą pracę w rozmaity sposób. Bycie otoczonym przez tak dynamiczną scenę artystyczną zachęca nas do stałego eksperymentowania, współpracy oraz przesuwania granic kreatywności.
Passion Piece: W Puppets Magic Studio łączycie tradycyjne metody z nowoczesnym designem. Jak udaje się Wam równoważyć klasyczne rękodzieło z wymaganiami branż, dla których pracujecie?
Daniel: Ręczne wykonanie lalek leży u podstaw wszystkiego, co robimy. Subtelne niedoskonałości i charakter wynikające z ręcznego rzeźbienia nadają lalce autentyczność i ciepło, których po prostu nie da się odtworzyć wyłącznie za pomocą procesów cyfrowych. Tradycyjne rzeźbienie – a w szczególności, gdy surowcem jest drewno – wciąż pozostaje jedną z moich ulubionych części pracy. Jednocześnie ważne jest to, aby wykorzystywać nowe technologie tam, gdzie rzeczywiście usprawniają one proces tworzenia. Regularnie korzystamy z projektowania komputerowego i druku 3D, zwłaszcza przy tworzeniu takich elementów jak oczy. Technologia ta jest niezwykle cenna przy produkcji precyzyjnych części mechanicznych do animatroniki. W naszym przypadku nigdy nie chodzi o zastąpienie tradycyjnego rzemiosła – zależy nam raczej na wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi do wsparcia naszej pracy. Dzięki temu organizacja zadań jest bardziej efektywna, przy jednoczesnym zachowaniu kunsztu, który sprawia, że każda lalka jest wyjątkowa.
Passion Piece: Twoje portfolio jest niezwykle różnorodne. Jaki był najtrudniejszy projekt, nad którym pracowałeś?
Daniel: Każdy projekt wiąże się z wyjątkowymi wyzwaniami, trudno więc wskazać tylko jeden. Jednak tym, który natychmiast przychodzi mi na myśl, jest realizacja dla platformy odsprzedaży odzieży Vestiaire Collective. Zlecono nam wykonanie pięciu naturalnej wielkości lalek na potrzeby jednej z ich kampanii. Każda z nich miała być w całości stworzona z używanych ubrań, aby podkreślić znaczenie zrównoważonego rozwoju w modzie. Pracowaliśmy z takimi materiałami jak skóra, sztruks, denim i dzianina. Każdy z nich wiązał się z wyzwaniami technicznymi, ponieważ nie są to surowce tradycyjnie stosowane w lalkarstwie. Zamiast ukrywać konstrukcję pod tkaninami, wykorzystaliśmy oryginalne części garderoby – połączyliśmy szwy i detale z końcowymi projektami, dzięki czemu historia każdego ubrania pozostała widoczna. Projekt stał się jeszcze większym wyzwaniem ze względu na bardzo napięty deadline, nasz zespół pracował w czasie świąt Bożego Narodzenia, aby ukończyć wszystko na czas. Mimo tych trudności, byliśmy ogromnie dumni z gotowych lalek. Wyglądały zupełnie inaczej niż cokolwiek, co stworzyliśmy wcześniej i idealnie oddawały kreatywną wizję tej kampanii.
Passion Piece: Powiedziałeś kiedyś: „Lalki nie są tylko przedmiotami. Są stworzone, by poruszać się i grać”. Czy Twoi klienci podzielają to przekonanie?
Daniel: Budowa lalki jest bardzo podobna do procesu tworzenia rzeźby. Tak jak rzeźby, lalki są wykonywane ręcznie – to trójwymiarowe dzieła rzemiosła, które wymagają szczególnej staranności w kwestii formy, proporcji oraz detali. Jednakże tworzenie lalek wykracza daleko poza samą estetykę. Pomimo że lalka musi wyglądać przekonująco i atrakcyjnie wizualnie, musi również funkcjonować jako narzędzie performatywne. Na każdą decyzję projektową wpływa to, w jaki sposób dana lalka będzie używana. Na przykład lalkarze często pracują z rękami uniesionymi do góry, trzymając lalkę ponad głową przez dłuższy czas. Oznacza to, że konstrukcja musi być lekka i dobrze wyważona, aby zmniejszyć zmęczenie artysty i pozwolić na ekspresyjne ruchy. W lalkach typu „hand-and-rod” usta są zazwyczaj ruchome, dlatego ta część musi być elastyczna, wytrzymała oraz bardzo czuła na ruchy lalkarza.
Te praktyczne kwestie są kluczowe dla całego procesu projektowania. Tworzymy lalki, które nie tylko pięknie wyglądają, ale są również wygodne w obsłudze. Dzięki temu artysta może skupić się na tchnięciu życia w postać. Dobrze skonstruowana lalka naturalnie reaguje na ruchy lalkarza, tworząc silniejszą więź pomiędzy wykonawcą a widownią. Nasi klienci oczekują od nas produktów, które są zarówno efektowne wizualnie, jak i fachowo zaprojektowane pod kątem technicznym, co pozwala lalkarzom na zaprezentowanie pełni swoich możliwości.
Passion Piece: Jak wygląda proces powstawania lalki teatralnej? Kiedy rodzi się osobowość danej postaci – już podczas pierwszych szkiców, czy dopiero wtedy, gdy lalka trafia do lalkarza?
Daniel: To naprawdę dobre pytanie. Cały proces zaczyna się już na etapie koncepcji, na którym definiujemy, kim będzie postać – jej osobowość, cel oraz rolę, którą musi odegrać. Następnie tworzymy szkice 2D, aby zbadać różne możliwości projektowe, zanim przejdziemy do rzeźbienia postaci w trójwymiarze. Lalki są niezwykle namacalne, więc zobaczenie i dotknięcie fizycznej rzeźby często mówi o postaci znacznie więcej niż sam rysunek. Zaczynasz wtedy rozumieć, jak lalka zajmuje przestrzeń, jaka jest w dotyku i jak mogłaby się poruszać. Uważam, że osobowość lalki rodzi się z projektu i gry lalkarza – te dwie kwestie idą ze sobą w parze. Projekt tworzy fundament: wyraz twarzy, proporcje, wykonanie, kostium, a nawet wykorzystane materiały sugerują pewne cechy. Jednak dopiero wtedy, gdy doświadczony lalkarz przejmuje lalkę, zaczyna ona naprawdę żyć. Artysta nadaje jej emocje, intencję oraz ruch, przemieniając ten martwy dotąd przedmiot w wiarygodną postać.
Passion Piece: Tworzyłeś projekty dla znanych marek, takich jak Marmite, Just Eat i Aldi – wymieniając tylko kilka. Jak to jest widzieć swoje ręcznie wykonane dzieła, które stają się gwiazdami wiodących, międzynarodowych kampanii telewizyjnych?
Daniel: Tak jak wcześniej wspomniałem, z wykształcenia jestem artystą. Pomimo że lubiłem tworzyć prace do przestrzeni galerii sztuki, to zawsze miałem wrażenie, że czegoś mi brakuje. Oglądanie naszych lalek i tego, jak ożywają w filmach oraz kampaniach reklamowych, jest dla mnie niesamowicie satysfakcjonujące. Stają się one wtedy czymś znacznie więcej niż tylko przedmiotami, które wykonujemy w pracowni.
Gdy tylko pojawiają się przed kamerą, pracując wraz z utalentowaną ekipą i lalkarzami, zyskują swoje własne życie. Obserwowanie, jak stworzona przeze mnie postać nawiązuje kontakt z widzami za pośrednictwem kampanii telewizyjnej, jest wyjątkowym uczuciem. To ekscytujące, gdy widzi się, jak coś, co narodziło się jako ręcznie wykonany przedmiot, ewoluuje w żywą, wiarygodną postać ze swoją własną prezencją i osobowością.
Passion Piece: Czy kiedykolwiek byłeś nagrodzony za reklamę, nad którą pracowałeś? Czym dla Waszego studia było tak prestiżowe wyróżnienie?
Daniel: Ostatnio otrzymaliśmy kilka nagród za naszą pracę nad świąteczną reklamą dla Apple „A Critter Carol”, do której zaprojektowaliśmy 8 leśnych lalek. Byliśmy podekscytowani zdobyciem nagrody reklamowej British Arrows w kategorii rzemiosła (Craft), jak również prestiżowej nagrody D&AD w dziedzinie praktycznych efektów (Practical Effects). Takie wyróżnienia mają dla naszego studia ogromne znaczenie. Stanowią one nie tylko potwierdzenie naszych umiejętności na arenie międzynarodowej, ale również są dowodem na to, że ręczna natura naszej pracy ma większą wartość w świecie przesiąkniętym obrazami wygenerowanymi przez sztuczną inteligencję.
Passion Piece: Praca nad lalkami wymaga ogromnej cierpliwości i precyzji. Jak radzisz sobie z blokadami twórczymi, szczególnie gdy zbliża się deadline?
Daniel: To coś, co przychodzi z latami doświadczenia w pracy lalkarza. Z czasem zyskujesz nastawienie silnie skoncentrowane na rozwiązywaniu problemów i praktyczny zestaw narzędzi, by radzić sobie z wyzwaniami pod presją czasu. Gdy zbliża się deadline, mniej chodzi o czekanie na inspirację, a bardziej o rozłożenie problemu na czynniki pierwsze i rozwiązanie go krok po kroku. Oczywiście wciąż pojawiają się nieoczekiwane trudności, ale posiadanie solidnego fundamentu i zgranego zespołu znacznie ułatwia szybkie znajdowanie rozwiązań i dokonywanie postępów w projekcie.
Passion Piece: Nie da się ukryć, że jesteś niesamowicie pomysłowym artystą. Czy masz jakieś inne talenty i pasje? Co lubisz robić w swoim czasie wolnym?
Daniel: Dziękuję! Jak wielu właścicieli małych firm nie mam zbyt dużo czasu wolnego, ponieważ prowadzenie studia jest dość pochłaniające. Jednakże mam szczęście, ponieważ szczerze lubię to, co robię, więc rzadko mam poczucie, że jestem w pracy. Poza studiem chciałbym spędzać więcej czasu na graniu muzyki. W młodości uczyłem się gry na pianinie i dotarłem do 8. stopnia zaawansowania. Jest to coś, co zawsze sprawiało mi ogromną przyjemność. Świetnie byłoby powrócić do tego, gdy tylko czas na to pozwoli, by znów odkryć tę stronę mojej kreatywności.
Passion Piece: Jakiej rady udzieliłbyś wszystkim tym, którzy marzą o przekuciu swojej pasji w międzynarodowy biznes?
Daniel: Ciągle rozwijajcie się i doskonalcie w swoim rzemiośle, dzielcie się swoją pracą tak często, jak to możliwe i nie poddawajcie się. Poza tym, gdy pasja staje się źródłem dochodów, łatwo jest tworzyć tylko to, co się sprzedaje. Zachowajcie trochę czasu na własne, osobiste projekty. Takie eksperymenty zazwyczaj okazują się najbardziej oryginalnymi – a w rezultacie najbardziej wartościowymi – pomysłami.
Passion Piece: Jakim mottem podzieliłbyś się z moimi czytelnikami?
Daniel: To niesamowicie ekscytujące mieć pasję, bez względu na to, jaka to dziedzina. Chrońcie ją, znajdujcie czas na jej pielęgnowanie i pozwólcie, by rozbudzała waszą ciekawość – ponieważ podążanie za tym, co kochacie, może tylko pomóc wam rozwijać się jako ludziom.
Passion Piece: Dziękuję za tę niezwykle inspirującą rozmowę i życzę Ci kolejnych wspaniałych projektów oraz sukcesów w przyszłości!
Do usłyszenia!
Wasza,
Passion Piece
Photos by: Puppets Magic Studio
Komentarze: no replies